| พิชญ์พงศ์ 的个人资料:: < ".] หยกร้อย [." > :...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
7月3日 ในที่สุดก็ปิดเชียร์สวยงาม น่าจดจำ บรรลุวัตถุประสงค์ ไม่รู้จะใช้คำไหนดี แต่ก็โอเค ถือว่าหน้าที่ตรงนี้ที่ได้ทำไปก็พอใจที่มันออกมาเป็นแบบนี้ จะว่าสนุกก็ไม่ใช่ มีความลับจะสารภาพ ที่จริงตามกำหนดการต้องกินข้าวตั้งแต่ห้าโมงตรงแต่ว่าข้าวยังไม่มา พี่แจ๊ปก็เลยบอกให้สตาฟวินัยถ่วงเวลาไว้ก่อน พอดีมีเรื่องสมุดเชียร์ขอลายเซ็นไม่ครบขึ้นมาก็เลยได้ด่ากันยาวเลย เมื่อยสุด ๆ เลยวันนี้ (อาจจะสะสมมาหลายวัน) ขาแข็งมือไหล่ ปวดไปหมด กรรมมาก ๆ ต้องทำหน้าเฉยอีก) ยิ่งตอนน้องลงไปกินข้าวแล้วสตาฟวินัยก็มาซ้อมการแสดงกันบนเวทีงี้มันสุด ๆ แล้วต้องปรับอารมณ์นิดหน่อย ทำหน้าโหดเหมือนเดิมตอนเดินลงไปข้างล่าง จากนั้นก็ปล่อยมุขกันกระจุยกระจาย ฮาสุด ๆ แต่ละคนปล่อยกันไม่ยั้ง แต่เราไม่ค่อยได้ปล่อยเท่าไหร่เดี๋ยวจะหาว่าเราเสี่ยวแดกอีก เหอ ๆดีแล้ว ยิงให้เพื่อนคนอื่นได้ยิงกันต่อ สนุกสนาน เพลงรุ่นของน้องแต่งได้ดีมาก ๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้ขนาดนี้ ผมเป็นคนเขียนเนื้อให้เองแหละ ก็นึกอยู่ว่ามันจะแต่งยังไงให้ฟังได้ดี ออกมาก็ดีแล้ว แต่การแสดงสตาฟวินัยฮามาก ๆ เหอ ๆ ใครไม่ได้ดูถือว่าไม่มีบุญ ชาตินี้คงไม่ได้ดูอีกแล้ว เหอ ๆ ตอนปิดเชียร์ก็ซึ้งดี ปนฮา ก็อยากให้น้อง ๆ ทุกคนเป็นคนดี รักเพื่อน พี่ คณะ และต้องไม่ลืมวันนี้วันที่ได้ทำอะไรดี ๆ ด้วยกัน
สตาฟวินัยถึงจะอ้วนแต่น่ารัก
ถึงบางคนจะอกหักก็ไม่สน
แค่อยากเห็นพวกคุณทุกทุกคน
มีเลือดเขียวมะกอกล้นเต็มหัวใจ
อาจจะดุอาจจะโหดในบางครั้ง
อาจจะยังมีบางคนที่สงสัย
สิ่งที่ทำที่พูดเพื่ออะไร
แค่อยากให้พวกคุณนั้นรักกัน
จะรวมตัวเป็นรุ่นได้แค่ไหน
อยู่ที่ใจพวกคุณใช่สวรรค์
จะลิขิตชีวิตคุณให้ผูกพัน
ขอให้จำสิ่งเหล่านั้นไว้ในใจ 7月1日 เชียร์วันนี้ ซึ้งมาก ๆ !!!นักศึกษาใหม่ได้แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจที่แท้จริง ที่เราอยากจะเห็นมานานออกมาให้ได้เห็นแล้วในวันนี้ แต่ว่ายังมีบางคนที่ยังกินแรงเพื่อนอยู่ ตอนแรกสตาฟวินัยก็ไม่รู้จะไปทางไหน สถานการณ์ตอนนั้นมันสับสนมาก อยู่ดี ๆ สตาฟวินัยก็โดนรุมซะงั้น จะลาออกก็ไม่ให้ลาออก จะปิดเชียร์ก็ไม่ปิดเชียร์ แต่ว่า ยังดีที่น้องคิดได้ ทำให้การเชียร์ที่กำลังเศร้า ๆ กลับมาเชียร์ด้วย "ใจ" อย่างแท้จริง ยืนนาน ๆ ก็เหมื่อยแต่ถ้าเทียบกับน้องใหม่และน้องหม่อแล้ว ถือว่าน้อยมาก เพราะน้องบูมเอาบูมเอา บูมยังไงก็ไม่ผ่าน ก็มันจริง เล่นเวฟกันซะขนาดนั้น แต่เราไม่ได้ต้องการความพร้อมเพรียงที่ทำเพื่อให้ผ่านไปเท่านั้น เรายอมรับให้น้องบูมไม่พร้อมกันแต่บูมด้วยหัวใจต่างหากล่ะ นั่นแหละการเชียร์ที่แท้จริง การได้ทำอะไรเพื่อคณะ เพื่อเพื่อน เพื่อรุ่นพี่ รุ่นตัวเอง และรุ่นน้อง เป็นสิ่งที่จะมีได้เฉพาะการเชียร์เท่านั้น ถ้าไม่มีเชียร์แล้ว อะไร ๆ ก็คงจะดำเนินไปด้วยความไม่ราบรื่นแน่ ๆ ซึ้งจริง ๆ ตอนที่น้องมาบูมหน้าสโส น้องผู้หญิงแทบทุกคนร้องไห้ น้องผู้ชายหลาย ๆ คนก็ร้องไห้ สตาฟวินัยก็ร้องไห้ น้องหม่อก็เหมือนกันร้องไห้กัน แต่ยังมีบางคนหัวเราะอยู่ ไม่รู้จักภาษา ทุกคนที่อยู่ในสถานการณ์ตอนนั้นร้องไห้กันเกือบหมด น่าจะคิดได้ วันนี้ที่ทำเชียร์กันไป ไม่ได้มีการเตี๋ยมกันเลย อยู่ดี ๆ สตาฟวินัยก็แก้ปัญหาไปเรื่อย ๆ สถานการณ์ตอนนั้นก็ทำให้มันซึ้งขึ้นมาได้ แค่นี้ก็รู้สึกได้ว่าการเชียร์ในปีนี้ประสบความสำเร็จตามที่ได้ตั้งใจไว้ แม้ว่ายังมีอีกบางเรื่องที่ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่ แต่ว่าสิ่งเหล่านั้นคงจะเกิดขึ้นกับน้องใหม่ในเร็ว ๆ นี้ พรุ่งนี้ก็ต้องไปเดินกับน้องใหม่อีก มีแต่พี่บุ๊งกับหยกแค่สองคน คนอื่น ๆ ไปไม่ได้ กรรมจริง ๆ เลย ไม่เป็นไรหรอก จะได้ไปดูว่า น้องมีพัฒนาการที่ดีขึ้นในการมาร่วมกันทำกิจกรรมมากแค่ไหน หวังว่าคงได้เห็นอะไรที่อยากให้เกิด 6月28日 เซ็งเน็ตหอจังเล่นไม่ได้เลยสามสี่วันแล้ว จะบ้าตาย งานก็ต้องส่งทางเมล์ภายในวันที่ 28 ตอนนี้ก็เลยรีบมาคอมเพล็กซ์แล้วก็ส่งอีเมล์ซะ ก็เลยได้มาพิมพ์บล็อกไว้เป็นอนุสรณ์สักหน่อย ว่าวันนี้ใช้เน็ตคอมเพล็กซ์ 555
วันนี้ก็มีสอบแล็บด้วยได้ตำรับ 3% salicylic acid ointment 20 g กำจริง ๆ ไม่รู้โดนหักไปกี่คะแนน ถ้าเต็มร้อยคงได้สักแปดสิบ ไม่น่าเลย เสียดาย แต่ก็ดีแล้วไม่ได้อ่านไปแต่ก็ทำถูกอัน เหอ ๆ สงสารคนที่ทำไม่ทันจัง พอใหญ่ปอ ชั่งชั่วโมงนึง คนอื่นทำจนเสร็จแล้ว รายงานของเราก็เขียนเป็นเดา ๆ ไม่รู้จะวิจารณ์อะไร ก็เลยเขียนพลฤทธิ์ (วิจารณ์) ไปซะงั้น (ล้อเล่น)
ตอนนี้ก็ใกล้จะถึงวันปิดเชียร์แล้ว ก็อยากให้การเชียร์ในปีนี้บรรลุวัตถุประสงค์ด้วยดี ขอให้เพื่อน ๆ ทุกคนมาดูน้อง ๆ ด้วยเถิด ขอให้ฝนไม่ตก ขอให้น้องซาบซึ้งกับการเชียร์เหมือนที่เราเคยรู้สึกกันตอนปีหนึ่ง 6月26日 ขอชี้แจงขอโทษนะครับถ้าทำอะไรให้ไม่พอใจ หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่ก็ให้รู้ไว้นะว่าผมไม่ได้เป็นอย่างนั้น หรืออะไรเลย วันนั้น (งานสู่รั้ว) ก็นอนอยู่หอ ตื่นมาก็จะไปกินข้าว ไปจอดรถหน้าสโมปุ๊บ ก็เห็นบักต๋อยนั่งอยู่ ก็เลยว่าจะชวนไปกินข้าว ปรากฎว่า ต๋อยก็บอกว่ากูกินแล้วว้อย เมิงจะไปก็รีบไปเดี๋ยวก็ได้หลุดหัวเราะน้องหรอก ผมก็เลยเดินจากไป โดยไม่ได้ดูด้วยว่าตรงนั้น มีใครทำอะไรกันบ้าง แต่เหมือนจะเห็นว่าเป็นเกมโยนลูกโป่ง (ทำนองนั้น) ก็ไม่ได้อะไรมาก พอดีเห็นน้องเดินเข้ามาก็เลยรีบไป สาบานว่าไม่รู้เลยว่าตรงนั้นใครอยู่บ้าง จำได้ว่ามีบักต๋อยแล้วก็พวกพี่ปีสี่สองสามคนที่นั่งอยู่ ส่วน Rx'24 ไม่รู้เหมือนกันว่าใครอยู่ ตอนนั้นอารมณ์หิวข้าวรุนแรง (ประมาณบ่ายสองกว่า ๆ ) ก็เลยไปโรงชาย กินไปสักหน่อยก็โทรหาพี่รหัสสรุปว่าพี่ก็ฝากซื้อขนมมาให้น้อง เสร็จแล้วก็เลยเอามาให้น้อยหน่า ก็เท่านั้น แล้วก็ไปนั่งแอบ ๆ ดูน้องตรงนั้นตรงนี้ ก็สนุกดี น้องแรงมาก แรงเกินไปแล้ว (บางคนแรงจริง ๆ ) แต่ก็ธรรมดา ถ้าเรียนเภสัชแล้วไม่แรงก็คงจะไม่ได้ เอาล่ะ ชี้แจงมาพอแล้ว คงจะเข้า ยังไงผมก็เหมือนเดิม ไม่ได้เช็คเรตอะไรเลย เฉย ๆ ธรรมดานี่แหละ แต่ชี้แจงแล้ว จะโกรธจะเกลียดก็ไม่เป็นไร สบายใจแล้ว 6月21日 ปวดหลังบักคักวันนี้ไปเล่นบาสมา อยู่สนามเทคนิค เสร็จแล้วก็กลับมาสโม ก็มาแจกลายเซ็นน้อง ๆ เอ๊ย นักศึกษาใหม่มากหน้าหลายตา มีแต่น้องรหัสเพื่อน ๆ ในภาคปกติทั้งนั้นเลย แต่น้องรหัสตัวเองยังไม่มา แต่ว่าเห็นน้องเทค มายืนด้อม ๆ มอง ๆ แต่ก็ไม่ได้เข้ามาขอ สงสัยรอนานขี้เกียจรอมั้ง ถามนานมากเป็นสิบนาทีต่อคนเลย คุยนั่นคุยนี่ทั้งสาระและไม่สาระ เพื่อให้น้องได้ผ่อนคลายหน่อย เพราะมีแต่คนบอกว่ากลัวสตาฟวินัยหลาย ก็เลยไม่กล้าคุยด้วย พอจะไปก็จะให้น้องถามคนละคำถาม ยังไม่มีใครถามได้
โดนใจเลย ส่วนใหญ่จะถามว่า พี่มาจากที่ไหน หรือว่า จบโรงเรียนอะไร ทำนองนั้น วันนี้ที่คุยกับน้องจะเน้นถามอะไรที่น่าจะรู้ เช่น คณะ มหาวิทยาลัย เพลง พี่สตาฟ พี่หม่อ อะไรอย่างเงี้ย พี่รหัสของน้อง ๆ ด้วย ยังไม่มีใครที่รู้ว่าพี่รหัสปีสามของตัวเองเป็นใคร แต่มีสองคนแล้วที่รู้คือ น้องพี่เบสท์ กับน้องไอ้หรั่ง ไม่รู้ว่ารู้ได้ไง เพิ่งกลับจากกินข้าวที่กังสแดลนี่แหละ กลับมาก็เลยมาพิมพ์อันนี้ ยืนอยู่หน้าสโมนานมาก เป็นชั่วโมงกว่า จนปวดหลังไปหมด เพื่อน ๆ ก็ทำพานกันไปที่ชั้นสอง พานที่ออกมาก็สวยดี น่าจะได้รางวัลอยู่ปีนี้อ่ะ แล้ววันหลังค่อยมาว่ากันต่อ 6月16日 สงสารน้องหนูจังเลยทำ Lab Pharmaco วันนี้ ต้องจับหนูฉีดยา สงสารก็สงสาร ก็จะไม่ให้สงสารได้ไง
หนูน่ารักจะตาย ตอนแรกจะจับก็จับไม่ได้ ทำไงก็จับไม่ได้ จนโดนกัดไปทีนึง
หลังจากนั้นก็เลยจับได้ เหอ ๆ สนุกก็สนุกอยู่หรอกนะ แต่ว่ามันเป็นการทรมานสัตว์ยังไงไม่รู้
พอทดลองเสร็จ หนูพวกนี้ก็ต้องถูกฆ่าตาย สงสารมันจังอ่ะ ทำไมต้องเกิดมาเป็นสัตว์ทดลองด้วย
สรุปว่าสงสารอ่ะ คนรักสัตว์ก็งี้แหละ แต่ว่าก็ยังดี Lab mate น่ารักก็โอเคแล้ว อาจารย์ก็ดี
ให้เราคิดเอาเองว่าต้องการอะไรจากแล็บนี้ แต่ก็ยังไม่ค่อยชัวร์หรอกว่าได้อะไรบ้าง
วันนี้ดีมาก ๆ เลย ไม่ต้องประชุม ไม่ต้องทำงานด้วย ได้มีเวลาว่าง กะว่าจะไปหาอ่านหนังสือ
(เบ๋ย) สักหน่อย จะไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลย
แอบคิดถึงเธอทุกวัน ทั้งที่อยู่ข้างเธอ แอบเห็นทุกทีที่เธอไม่มองฉัน
อยากพูดว่ารักสักคำ ก็คงจะแสนสั้น เธอเห็นฉันเป็นแค่คนที่วุ่นวาย 6月15日 ปวดขาบักคัก !!!วันนี้เชียร์วันแรก ปวดขามาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สุด ๆ เลย ยืนในห้องเชียร์เนี่ย เมื่อยกว่าเป็นน้องที่ต้องร้องเพลงอีก ตอนเป็นรุ่นน้อง ไม่เหนื่อยขนาดนี้นะเนี่ย จริง ๆ ไม่ได้ล้อเล่นเลย แต่โดยรวมก็ถือว่าโอเค น้อง ๆ ก็เหมือนจะอยากมีส่วนร่วมอยู่ แต่ยังมีปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ต้องแก้ไขกันไป วันต่อ ๆ ไปก็คงจะดีขึ้นเรื่อย ๆ นะ แต่มีเรื่องนึงที่ไม่ค่อยสบอารมณ์เลย ก็สตาฟฟ์พยาบาล (บางคน) ไม่ยอมยิ้มให้เราเลยอ่ะ ไม่รู้เป็นอะไร อุตส่าห์ส่งสายตาให้แล้วนะเนี่ย ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยววันที่ 30 ก็ว่าจะดูอีกที 6月12日 มีอะไรจะเล่าให้ฟังวันนี้เรียนเป็นเดา ๆยังไงไม่รู้ ที่จริงอาจารย์ไม่ต้องสอนก็ได้เปิดวีดิโอให้ดูก็พอแล้ว รู้เรื่องกว่าอาจารย์สอนอีกเหอ ๆ วิชานี้เรียนเพื่อให้สามารถสื่อสารกันรู้เรื่อง แต่ทำไมอาจารย์พูดให้เรางงได้ เหอ ๆ แปลกนะ แล้วงานก็เยอะอีกด้วย เมื่อวานนี้ไปเปิดสื่อวิทยุ ที่เขาสวนกวางมา สนุกก็สนุกอยู่ แต่ร้อนตอนกลับ แล้วก็หัวแดงกันทุกคนเลย ได้รสชาติชีวิต ได้ไปสัมผัสกับชาวบ้านอย่างใกล้ชิด ก็เป็นการเปิดบทบาทของเภสัชกร ได้อีกทางหนึ่ง ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี คนที่ไปก็ไปกันแค่ 20 คนเท่านั้นเอง น้อยจัง แต่ไม่เป็นไรหรอก ก็ได้ประสบการณ์อะไรดี ๆ มาก็หลายอย่าง 6月9日 เซ็งจังว้อยแล็บPharmaco ก็ไม่ได้เรียน ต้องกลับมานั่งร้อนเล่นเน็ตอยู่นี่แหละ เพิ่งกลับมาใช้ได้ เพื่อนก็ไม่พอใจกันอีก กรรมจริง ๆ ทำเพื่อรุ่นเพื่อทุกคนแท้ ๆ กลับถูกมองเป็นอย่างอื่น ขอให้ทุกคนมีเหตุผลด้วยเถิด สาธุ 6月7日 เซ็ง ๆการบ้านเยอะมากเลย วันนี้ทำแล็บก็เกือบไม่ทัน มีสองคนกับตุ้ย แล้วยังมาเจอแล็บวุ่นวายอีกต่างหาก กลุ่มอื่นได้ทำอันง่าย ๆ มีกลุ่มที่มีวาสนาต่อกันเนี่ยแหละที่ต้องทำอันนี้ ยาก ๆ ยังไงไม่รู้เป็นงง ๆ ควิซก็ตอบไม่หมดอีก กรรมจริง ๆ อันที่เก็ง ๆ ไว้อาจารย์ทำไมไม่ออกหว่า อย่างใช่แร่งเบอร์ 180 อะไรงี้ หรือ water number คืออะไรแบบนี้ทำไมไม่ออก เฮ้อ ตอบได้แต่ข้อสองคงจะได้สามเต็มห้า คนอื่นเค้าได้สี่ได้ห้ากันเกือบหมด เซ็งจริง ๆ ซ้อมเชียร์วันนี้เป็นเดา ๆ สตาฟแต่ละคนจักกะเป็นอะไร พูดกันติด ๆ ขัด ๆ ดีนะไม่ได้พูดด้วย เหอ ๆ 6月6日 เหงาจังวันนี้ ไม่สบาย ไม่ได้ไปเรียน ปวดหัวตัวร้อนเป็นหวัดด้วย ตอนเที่ยงโอ๊คซื้อกล้วยดิบมาให้กิน ตอนนี้พี่จีน ตุ้ย ฉอเม้ง มาเยี่ยม กะว่าอีกสักหน่อยจะอาบน้ำออกไปดูน้องซ้อมเชียร์สักหน่อย ตอนนี้ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ 6月5日 วันนี้เหนื่อยมากเลยกิจกรรมที่ทำในวันนี้เหนื่อยมากเลยทั้งพี่ทั้งน้อง มีแต่คนอารมณ์ขึ้น เพราะรักรุ่นน้องก็เลยต้องทำอย่างนี้ อะไรที่ไม่ถูกไม่ดีที่น้องทำให้เห็นก็พยายามจะบอกจะเตือน วันนี้หยกไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่เพราะไม่ค่อยสบาย ท้องเสีย คลื่นไส้ ลมดันจะอาเจียน ปวดหลังมาก ๆ ยืนตลอดเลย การเป็นสตาฟวินัยเนี่ยมันเหนื่อยขนาดนี้เลยหรือ แต่ไม่เป็นไร แค่นี้ไม่ถึงตายหรอก เพื่อน้อง ๆ ทำได้อยู่แล้ว ไม่เหนื่อยเท่าไหร่หรอก 6月2日 กิจกรรมที่ทำในวันนี้2 มิถุนายน 49
เฮ้อ! เหนื่อยจริง ๆ ขี่รถหาหอใหม่อยู่หลังจากที่โดนไล่จากพิมาน ก็เลยไปลงที่ Bridget place กังสดาล สรุปว่าอยู่กับพี่จีนห้อง 205 แล้วแบ็คกับโอ๊คก็อยุ่ห้อง 207 ข้าง ๆ กัน เอ่อก็นะ ไม่ได้ไป Hello Freshy เลย ไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยไปก็ได้ ว่าจะไปซื้อกางเกงสักสองตัว เอาเอว 30 จะได้ใส่โหลด ๆ เหมือนคนอื่น ๆ เค้า ตอนนี้ก็กำลังประชุมสตาฟวินัยกันอยู่ในสโม เดี๋ยวหกโมงครึ่งก็จะออกไปใส่น้องแล้ว แฮะ ๆ ไม่มีอะไรแล้ว ไม่รู้จะพิมพ์อะไร 5月19日 ทักทายก็ไม่มีอะไรหรอก พอดีทำเล่น ๆ อ่ะ ไม่ได้มีสาระอะไรเท่าไหร่หรอก ก็อาจจะได้มาระบายอารมณ์บางอย่างไว้ในที่นี้ ใครผ่านมาอ่านเจอก็อย่าเอาไปบอกคนอื่นล่ะ เดี๋ยวเค้าจะรู้กันหมดว่าหยกเป็นคนยังไงนะ |
|
|
