| พิชญ์พงศ์ 的个人资料:: < ".] หยกร้อย [." > :...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
9月17日 ใกล้จะสอบแล้วขออัพหน่อยตอนนี้ก็เปลี่ยนสถานที่อ่านหนังสือ มาปักหลักที่ English Corner แล้ว บรรยากาศดีมาก แอร์เย็น ลับตาจากเพื่อนรุ่นเดียวกัน เป็นการซุ่มที่น่าจะประสบผลที่ดีต่อเรา เพราะได้อ่านหนังสือเป็นเรื่องเป็นราวกว่าอยู่ที่คอทเพล็กซ์มาก ๆ เพราะที่คอมเพล็กซ์มีคนเดินผ่านไปมามากมายเสียงก็ดังด้วย ตอนนี้ก็ไม่รู้จะทำอะไรดี
เหอๆ เล่นเน็ตได้แล้ว ดีใจบักคักกกกกกก เหอ ๆ ก็ใกล้จะกลับแล้วล่ะนะ ง่วงนอนแล้ว หิวข้าวด้วยตอนนี้ เดี๋ยวสอบไปแล้วจะมาอัพอีกเรื่อยๆ ล่ะกัน ได้ที่เล่นเน็ตใหม่แล้ว แรงบักคัก 8月6日 ...
ชักจะอยากรู้หลังจากทำเคสวิชาเภสัชวิทยาแล้วก็ไปเลี้ยงน้องที่หน้าไม้ เสร็จแล้วก็ไปร้องเกะที่โซฟิเทล ตอนแรก ๆ น้องไม่มีใครกล้าร้องกล้าเต้น ยกเว้นน้องส้ม (น้องพี่ฟลุค) แต่หลังจากเริ่มบิวท์อารมณ์กันพักใหญ่น้อง ๆ ก็กล้าที่จะเต้นและร้องมากขึ้น (แต่ก็ยังน้อยอยู่ดี) รู้สึกว่าจะมีแต่พี่ ๆ ที่ร้อง ส่วนน้อง ๆ จะเน้นไปทางเต้นมากกว่า แต่เรานี่ทั้งร้องทั้งเต้น เอาหมดทุกแนวเพลง เต้นจนฟันผุ ตะคริวกินสองขา พอออกจากโซฟิเทล ก็ไปตามพี่โหรที่... ก็ไปเจอฉอเม้ง เติ้ง จาว พี่ก่อง พี่คิง ปลา(สมทบ) และเพื่อนเติ้งมั้ง อยู่ในนั้น ซักพักก็กลับออกมา แล้วก็ไปส่งน้องจิ๊ปเปอร์ แล้วก็กลับหอมานอน ตื่นอีกทีก็ปาไปเก้าโมงกว่า ก็เลยนอนต่อ ตื่นอีกทีก็ปาไปบ่ายสองก็เลยอาบน้ำ แล้วก็ไปสโม ไปถึงเค้าก็ซ้อมละครกันเสร็จแล้ว ก็เลยไม่ได้เล่นละครด้วย ตอนเย็นก็ไปสอนน้องเล่นบริดจ์ น้องรหัสเราก็มากะเค้าด้วย ก็สอนกันจนเกือบตีหนึ่งกลับหอ แล้วก็มานอนยาวอีกแล้ว เนี่ยแหละ เพิ่งตื่นขึ้นมาพอดี
ก็ชักอยากจะรู้ทฤษฎีที่กำลังพิสูจน์กันอยู่ว่าใครพูดความจริง ระหว่าง จิ๊ปเปอร์ พี่อุ้ย หรือว่าพี่จีน หรือว่าโกหกทั้งสามคน หรือว่าโกหกหนึ่งในสาม หรือว่าโกหกสองในสาม หรือว่าพูดจริงทั้งสามคน งงมั้ย เค้าก็งง เหอ ๆ ก็คงจะต้องรอดูกันต่อไปว่าใครพูดจริง ใครพูดเท็จ อันนี้ไม่ซีเรียสแต่อยากรู้เฉย ๆ ก็เท่านั้นเอง 8月1日 สอบเสร็จซะทีได้กลับมาเล่นเน็ตแล้ว หลังจากเจอข้อสอบอันสุดแสนจะทรมาน ทนมาตลอดอาทิตย์กว่า ๆ เหนื่อยมาก ๆ เพราะไม่ได้นอน นอกวันละ สองสามนาที เอ๊ย สองสามชั่วโมง นอนน้อยจนสิวขึ้น ไม่ใช่สิ ไม่เรียกว่าขึ้นหรอก เรียกว่าระเบิดเลยดีกว่า กรรมจริง ๆ ต้องเสียเงินไปรักษาอีกแล้ว ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ เวลามีตั้งเยอะตั้งแยะไม่อ่าน ดันมาอ่านเอาคืนก่อนสอบ ทุกวิชาเลยครับพี่น้อง เหอ ๆ สิ่งยั่วยุก็มีอีกตั้งหลายอย่าง ไหนจะละคร หนังเคเบิลอีก มีแต่เรื่องสนุก ๆ ก็ดูซะมันจริง ๆ
สอบเสร็จแล้วชีวิตก็เหมือนอะไรไปซักอย่างนึง เหอ ๆ แต่ไม่สอบก็ไม่อ่านหนังสือ เนี่ยแหละวิถีชีวิตของเด็กเภสัช (บางคน) ตอนนี้ก็ต้องมาสรุปงานโครงการที่พักไว้ตอนสอบอีก เสร็จแล้วก็ต้องเตรียมไปทริปอีก เออนะ ทำไมมันยุ่งอย่างนี้เนี่ย เลิกทำดีมั้ยน้องานเนี่ย ขี้เกียจแล้ว 7月16日 ทำไงดีเนี่ยอ่านหนังสือไม่ทันแน่นอนแฮะ ๆ ก็คงอ่านไปเรื่อย ๆ จบไม่จบเป็นอีกเรื่อง แต่ก็นั่นแหละนะ ไม่มีอะไรที่เราจะอ่านไม่จบ มีอยู่อย่างเดียว ก็คือ "อ่านใจใครสักคน" น่ะสิ อ่านยังไงก็อ่านไม่จบ ............กรรม จะเสี่ยวทำไมเนี่ย ว่าจะไม่เสี่ยวแล้วนะเนี่ย ก็บอกแล้วไง ขนาดมามารินยังทำได้เลย แล้วทำยังไงเราถึงจะทำได้ล่ะ อ่าวงง งงล่ะสิ ทำอะไร ไม่บอกหรอก ไปอ่านในแกะเทป พยาธิวิทยาเอา ก็จะรู้ บรรทัดรองสุดท้ายหน้าสุดท้ายที่เป็นลายมืออ่ะ แล้วก็จะรู้เองว่าอะไร เหอ ๆ
วันนี้ ไม่ใช่สิ เมื่อวานนี้สินะก็ไปอ่านหนังสือมาแหละ เป็นครั้งแรกที่ได้อ่านหนังสือ เหอ ๆ ตอนบ่ายสองกว่าก็ออกไปห้องสมุดกลาง ไปชั้นสามก็เจอคุณตุ้ยอ่านกับผู้สาว พอเดินขึ้นชั้นสี่เท่านั้นแหละก็เดินกลับเลยไม่มีอะไรหรอก นึกได้ว่านัดเพื่อน ๆ ไว้ห้องสมุดคณะ ก็เลยไปห้องสมุดคณะ แล้วก็มานั่งอ่านกับหนูมิกกี้ พีท แล้วก็ชิป พอตอนหกโมงเย็น ฝนก็ตก ห้องสมุดปิด ก็เลยออกมาคอมเพล็กซ์ เหอ ๆ ปรากฎว่าทางคอมเพล็กซ์ฝนไม่ตกเฉยเลย ก็เลยไปอ่านอยู่คอมเพล็กซ์ชั้นล่าง ถึงสามทุ่มก็กลับมาอาบน้ำ เสร็จแล้วตีหนึ่งก็กลับออกไปอ่านอีก แล้วก็กลับมาเนี่ยแหละ ไม่มีอะไรหรอกไร้สาระแค่นี้แหละ นอนดีกว่า 7月3日 ในที่สุดก็ปิดเชียร์สวยงาม น่าจดจำ บรรลุวัตถุประสงค์ ไม่รู้จะใช้คำไหนดี แต่ก็โอเค ถือว่าหน้าที่ตรงนี้ที่ได้ทำไปก็พอใจที่มันออกมาเป็นแบบนี้ จะว่าสนุกก็ไม่ใช่ มีความลับจะสารภาพ ที่จริงตามกำหนดการต้องกินข้าวตั้งแต่ห้าโมงตรงแต่ว่าข้าวยังไม่มา พี่แจ๊ปก็เลยบอกให้สตาฟวินัยถ่วงเวลาไว้ก่อน พอดีมีเรื่องสมุดเชียร์ขอลายเซ็นไม่ครบขึ้นมาก็เลยได้ด่ากันยาวเลย เมื่อยสุด ๆ เลยวันนี้ (อาจจะสะสมมาหลายวัน) ขาแข็งมือไหล่ ปวดไปหมด กรรมมาก ๆ ต้องทำหน้าเฉยอีก) ยิ่งตอนน้องลงไปกินข้าวแล้วสตาฟวินัยก็มาซ้อมการแสดงกันบนเวทีงี้มันสุด ๆ แล้วต้องปรับอารมณ์นิดหน่อย ทำหน้าโหดเหมือนเดิมตอนเดินลงไปข้างล่าง จากนั้นก็ปล่อยมุขกันกระจุยกระจาย ฮาสุด ๆ แต่ละคนปล่อยกันไม่ยั้ง แต่เราไม่ค่อยได้ปล่อยเท่าไหร่เดี๋ยวจะหาว่าเราเสี่ยวแดกอีก เหอ ๆดีแล้ว ยิงให้เพื่อนคนอื่นได้ยิงกันต่อ สนุกสนาน เพลงรุ่นของน้องแต่งได้ดีมาก ๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้ขนาดนี้ ผมเป็นคนเขียนเนื้อให้เองแหละ ก็นึกอยู่ว่ามันจะแต่งยังไงให้ฟังได้ดี ออกมาก็ดีแล้ว แต่การแสดงสตาฟวินัยฮามาก ๆ เหอ ๆ ใครไม่ได้ดูถือว่าไม่มีบุญ ชาตินี้คงไม่ได้ดูอีกแล้ว เหอ ๆ ตอนปิดเชียร์ก็ซึ้งดี ปนฮา ก็อยากให้น้อง ๆ ทุกคนเป็นคนดี รักเพื่อน พี่ คณะ และต้องไม่ลืมวันนี้วันที่ได้ทำอะไรดี ๆ ด้วยกัน
สตาฟวินัยถึงจะอ้วนแต่น่ารัก
ถึงบางคนจะอกหักก็ไม่สน
แค่อยากเห็นพวกคุณทุกทุกคน
มีเลือดเขียวมะกอกล้นเต็มหัวใจ
อาจจะดุอาจจะโหดในบางครั้ง
อาจจะยังมีบางคนที่สงสัย
สิ่งที่ทำที่พูดเพื่ออะไร
แค่อยากให้พวกคุณนั้นรักกัน
จะรวมตัวเป็นรุ่นได้แค่ไหน
อยู่ที่ใจพวกคุณใช่สวรรค์
จะลิขิตชีวิตคุณให้ผูกพัน
ขอให้จำสิ่งเหล่านั้นไว้ในใจ 7月1日 เชียร์วันนี้ ซึ้งมาก ๆ !!!นักศึกษาใหม่ได้แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจที่แท้จริง ที่เราอยากจะเห็นมานานออกมาให้ได้เห็นแล้วในวันนี้ แต่ว่ายังมีบางคนที่ยังกินแรงเพื่อนอยู่ ตอนแรกสตาฟวินัยก็ไม่รู้จะไปทางไหน สถานการณ์ตอนนั้นมันสับสนมาก อยู่ดี ๆ สตาฟวินัยก็โดนรุมซะงั้น จะลาออกก็ไม่ให้ลาออก จะปิดเชียร์ก็ไม่ปิดเชียร์ แต่ว่า ยังดีที่น้องคิดได้ ทำให้การเชียร์ที่กำลังเศร้า ๆ กลับมาเชียร์ด้วย "ใจ" อย่างแท้จริง ยืนนาน ๆ ก็เหมื่อยแต่ถ้าเทียบกับน้องใหม่และน้องหม่อแล้ว ถือว่าน้อยมาก เพราะน้องบูมเอาบูมเอา บูมยังไงก็ไม่ผ่าน ก็มันจริง เล่นเวฟกันซะขนาดนั้น แต่เราไม่ได้ต้องการความพร้อมเพรียงที่ทำเพื่อให้ผ่านไปเท่านั้น เรายอมรับให้น้องบูมไม่พร้อมกันแต่บูมด้วยหัวใจต่างหากล่ะ นั่นแหละการเชียร์ที่แท้จริง การได้ทำอะไรเพื่อคณะ เพื่อเพื่อน เพื่อรุ่นพี่ รุ่นตัวเอง และรุ่นน้อง เป็นสิ่งที่จะมีได้เฉพาะการเชียร์เท่านั้น ถ้าไม่มีเชียร์แล้ว อะไร ๆ ก็คงจะดำเนินไปด้วยความไม่ราบรื่นแน่ ๆ ซึ้งจริง ๆ ตอนที่น้องมาบูมหน้าสโส น้องผู้หญิงแทบทุกคนร้องไห้ น้องผู้ชายหลาย ๆ คนก็ร้องไห้ สตาฟวินัยก็ร้องไห้ น้องหม่อก็เหมือนกันร้องไห้กัน แต่ยังมีบางคนหัวเราะอยู่ ไม่รู้จักภาษา ทุกคนที่อยู่ในสถานการณ์ตอนนั้นร้องไห้กันเกือบหมด น่าจะคิดได้ วันนี้ที่ทำเชียร์กันไป ไม่ได้มีการเตี๋ยมกันเลย อยู่ดี ๆ สตาฟวินัยก็แก้ปัญหาไปเรื่อย ๆ สถานการณ์ตอนนั้นก็ทำให้มันซึ้งขึ้นมาได้ แค่นี้ก็รู้สึกได้ว่าการเชียร์ในปีนี้ประสบความสำเร็จตามที่ได้ตั้งใจไว้ แม้ว่ายังมีอีกบางเรื่องที่ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่ แต่ว่าสิ่งเหล่านั้นคงจะเกิดขึ้นกับน้องใหม่ในเร็ว ๆ นี้ พรุ่งนี้ก็ต้องไปเดินกับน้องใหม่อีก มีแต่พี่บุ๊งกับหยกแค่สองคน คนอื่น ๆ ไปไม่ได้ กรรมจริง ๆ เลย ไม่เป็นไรหรอก จะได้ไปดูว่า น้องมีพัฒนาการที่ดีขึ้นในการมาร่วมกันทำกิจกรรมมากแค่ไหน หวังว่าคงได้เห็นอะไรที่อยากให้เกิด 6月28日 เซ็งเน็ตหอจังเล่นไม่ได้เลยสามสี่วันแล้ว จะบ้าตาย งานก็ต้องส่งทางเมล์ภายในวันที่ 28 ตอนนี้ก็เลยรีบมาคอมเพล็กซ์แล้วก็ส่งอีเมล์ซะ ก็เลยได้มาพิมพ์บล็อกไว้เป็นอนุสรณ์สักหน่อย ว่าวันนี้ใช้เน็ตคอมเพล็กซ์ 555
วันนี้ก็มีสอบแล็บด้วยได้ตำรับ 3% salicylic acid ointment 20 g กำจริง ๆ ไม่รู้โดนหักไปกี่คะแนน ถ้าเต็มร้อยคงได้สักแปดสิบ ไม่น่าเลย เสียดาย แต่ก็ดีแล้วไม่ได้อ่านไปแต่ก็ทำถูกอัน เหอ ๆ สงสารคนที่ทำไม่ทันจัง พอใหญ่ปอ ชั่งชั่วโมงนึง คนอื่นทำจนเสร็จแล้ว รายงานของเราก็เขียนเป็นเดา ๆ ไม่รู้จะวิจารณ์อะไร ก็เลยเขียนพลฤทธิ์ (วิจารณ์) ไปซะงั้น (ล้อเล่น)
ตอนนี้ก็ใกล้จะถึงวันปิดเชียร์แล้ว ก็อยากให้การเชียร์ในปีนี้บรรลุวัตถุประสงค์ด้วยดี ขอให้เพื่อน ๆ ทุกคนมาดูน้อง ๆ ด้วยเถิด ขอให้ฝนไม่ตก ขอให้น้องซาบซึ้งกับการเชียร์เหมือนที่เราเคยรู้สึกกันตอนปีหนึ่ง 6月26日 ขอชี้แจงขอโทษนะครับถ้าทำอะไรให้ไม่พอใจ หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่ก็ให้รู้ไว้นะว่าผมไม่ได้เป็นอย่างนั้น หรืออะไรเลย วันนั้น (งานสู่รั้ว) ก็นอนอยู่หอ ตื่นมาก็จะไปกินข้าว ไปจอดรถหน้าสโมปุ๊บ ก็เห็นบักต๋อยนั่งอยู่ ก็เลยว่าจะชวนไปกินข้าว ปรากฎว่า ต๋อยก็บอกว่ากูกินแล้วว้อย เมิงจะไปก็รีบไปเดี๋ยวก็ได้หลุดหัวเราะน้องหรอก ผมก็เลยเดินจากไป โดยไม่ได้ดูด้วยว่าตรงนั้น มีใครทำอะไรกันบ้าง แต่เหมือนจะเห็นว่าเป็นเกมโยนลูกโป่ง (ทำนองนั้น) ก็ไม่ได้อะไรมาก พอดีเห็นน้องเดินเข้ามาก็เลยรีบไป สาบานว่าไม่รู้เลยว่าตรงนั้นใครอยู่บ้าง จำได้ว่ามีบักต๋อยแล้วก็พวกพี่ปีสี่สองสามคนที่นั่งอยู่ ส่วน Rx'24 ไม่รู้เหมือนกันว่าใครอยู่ ตอนนั้นอารมณ์หิวข้าวรุนแรง (ประมาณบ่ายสองกว่า ๆ ) ก็เลยไปโรงชาย กินไปสักหน่อยก็โทรหาพี่รหัสสรุปว่าพี่ก็ฝากซื้อขนมมาให้น้อง เสร็จแล้วก็เลยเอามาให้น้อยหน่า ก็เท่านั้น แล้วก็ไปนั่งแอบ ๆ ดูน้องตรงนั้นตรงนี้ ก็สนุกดี น้องแรงมาก แรงเกินไปแล้ว (บางคนแรงจริง ๆ ) แต่ก็ธรรมดา ถ้าเรียนเภสัชแล้วไม่แรงก็คงจะไม่ได้ เอาล่ะ ชี้แจงมาพอแล้ว คงจะเข้า ยังไงผมก็เหมือนเดิม ไม่ได้เช็คเรตอะไรเลย เฉย ๆ ธรรมดานี่แหละ แต่ชี้แจงแล้ว จะโกรธจะเกลียดก็ไม่เป็นไร สบายใจแล้ว 6月21日 ปวดหลังบักคักวันนี้ไปเล่นบาสมา อยู่สนามเทคนิค เสร็จแล้วก็กลับมาสโม ก็มาแจกลายเซ็นน้อง ๆ เอ๊ย นักศึกษาใหม่มากหน้าหลายตา มีแต่น้องรหัสเพื่อน ๆ ในภาคปกติทั้งนั้นเลย แต่น้องรหัสตัวเองยังไม่มา แต่ว่าเห็นน้องเทค มายืนด้อม ๆ มอง ๆ แต่ก็ไม่ได้เข้ามาขอ สงสัยรอนานขี้เกียจรอมั้ง ถามนานมากเป็นสิบนาทีต่อคนเลย คุยนั่นคุยนี่ทั้งสาระและไม่สาระ เพื่อให้น้องได้ผ่อนคลายหน่อย เพราะมีแต่คนบอกว่ากลัวสตาฟวินัยหลาย ก็เลยไม่กล้าคุยด้วย พอจะไปก็จะให้น้องถามคนละคำถาม ยังไม่มีใครถามได้
โดนใจเลย ส่วนใหญ่จะถามว่า พี่มาจากที่ไหน หรือว่า จบโรงเรียนอะไร ทำนองนั้น วันนี้ที่คุยกับน้องจะเน้นถามอะไรที่น่าจะรู้ เช่น คณะ มหาวิทยาลัย เพลง พี่สตาฟ พี่หม่อ อะไรอย่างเงี้ย พี่รหัสของน้อง ๆ ด้วย ยังไม่มีใครที่รู้ว่าพี่รหัสปีสามของตัวเองเป็นใคร แต่มีสองคนแล้วที่รู้คือ น้องพี่เบสท์ กับน้องไอ้หรั่ง ไม่รู้ว่ารู้ได้ไง เพิ่งกลับจากกินข้าวที่กังสแดลนี่แหละ กลับมาก็เลยมาพิมพ์อันนี้ ยืนอยู่หน้าสโมนานมาก เป็นชั่วโมงกว่า จนปวดหลังไปหมด เพื่อน ๆ ก็ทำพานกันไปที่ชั้นสอง พานที่ออกมาก็สวยดี น่าจะได้รางวัลอยู่ปีนี้อ่ะ แล้ววันหลังค่อยมาว่ากันต่อ 6月16日 สงสารน้องหนูจังเลยทำ Lab Pharmaco วันนี้ ต้องจับหนูฉีดยา สงสารก็สงสาร ก็จะไม่ให้สงสารได้ไง
หนูน่ารักจะตาย ตอนแรกจะจับก็จับไม่ได้ ทำไงก็จับไม่ได้ จนโดนกัดไปทีนึง
หลังจากนั้นก็เลยจับได้ เหอ ๆ สนุกก็สนุกอยู่หรอกนะ แต่ว่ามันเป็นการทรมานสัตว์ยังไงไม่รู้
พอทดลองเสร็จ หนูพวกนี้ก็ต้องถูกฆ่าตาย สงสารมันจังอ่ะ ทำไมต้องเกิดมาเป็นสัตว์ทดลองด้วย
สรุปว่าสงสารอ่ะ คนรักสัตว์ก็งี้แหละ แต่ว่าก็ยังดี Lab mate น่ารักก็โอเคแล้ว อาจารย์ก็ดี
ให้เราคิดเอาเองว่าต้องการอะไรจากแล็บนี้ แต่ก็ยังไม่ค่อยชัวร์หรอกว่าได้อะไรบ้าง
วันนี้ดีมาก ๆ เลย ไม่ต้องประชุม ไม่ต้องทำงานด้วย ได้มีเวลาว่าง กะว่าจะไปหาอ่านหนังสือ
(เบ๋ย) สักหน่อย จะไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลย
แอบคิดถึงเธอทุกวัน ทั้งที่อยู่ข้างเธอ แอบเห็นทุกทีที่เธอไม่มองฉัน
อยากพูดว่ารักสักคำ ก็คงจะแสนสั้น เธอเห็นฉันเป็นแค่คนที่วุ่นวาย 6月15日 ปวดขาบักคัก !!!วันนี้เชียร์วันแรก ปวดขามาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สุด ๆ เลย ยืนในห้องเชียร์เนี่ย เมื่อยกว่าเป็นน้องที่ต้องร้องเพลงอีก ตอนเป็นรุ่นน้อง ไม่เหนื่อยขนาดนี้นะเนี่ย จริง ๆ ไม่ได้ล้อเล่นเลย แต่โดยรวมก็ถือว่าโอเค น้อง ๆ ก็เหมือนจะอยากมีส่วนร่วมอยู่ แต่ยังมีปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ต้องแก้ไขกันไป วันต่อ ๆ ไปก็คงจะดีขึ้นเรื่อย ๆ นะ แต่มีเรื่องนึงที่ไม่ค่อยสบอารมณ์เลย ก็สตาฟฟ์พยาบาล (บางคน) ไม่ยอมยิ้มให้เราเลยอ่ะ ไม่รู้เป็นอะไร อุตส่าห์ส่งสายตาให้แล้วนะเนี่ย ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยววันที่ 30 ก็ว่าจะดูอีกที 6月12日 มีอะไรจะเล่าให้ฟังวันนี้เรียนเป็นเดา ๆยังไงไม่รู้ ที่จริงอาจารย์ไม่ต้องสอนก็ได้เปิดวีดิโอให้ดูก็พอแล้ว รู้เรื่องกว่าอาจารย์สอนอีกเหอ ๆ วิชานี้เรียนเพื่อให้สามารถสื่อสารกันรู้เรื่อง แต่ทำไมอาจารย์พูดให้เรางงได้ เหอ ๆ แปลกนะ แล้วงานก็เยอะอีกด้วย เมื่อวานนี้ไปเปิดสื่อวิทยุ ที่เขาสวนกวางมา สนุกก็สนุกอยู่ แต่ร้อนตอนกลับ แล้วก็หัวแดงกันทุกคนเลย ได้รสชาติชีวิต ได้ไปสัมผัสกับชาวบ้านอย่างใกล้ชิด ก็เป็นการเปิดบทบาทของเภสัชกร ได้อีกทางหนึ่ง ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี คนที่ไปก็ไปกันแค่ 20 คนเท่านั้นเอง น้อยจัง แต่ไม่เป็นไรหรอก ก็ได้ประสบการณ์อะไรดี ๆ มาก็หลายอย่าง 6月9日 เซ็งจังว้อยแล็บPharmaco ก็ไม่ได้เรียน ต้องกลับมานั่งร้อนเล่นเน็ตอยู่นี่แหละ เพิ่งกลับมาใช้ได้ เพื่อนก็ไม่พอใจกันอีก กรรมจริง ๆ ทำเพื่อรุ่นเพื่อทุกคนแท้ ๆ กลับถูกมองเป็นอย่างอื่น ขอให้ทุกคนมีเหตุผลด้วยเถิด สาธุ 6月7日 เซ็ง ๆการบ้านเยอะมากเลย วันนี้ทำแล็บก็เกือบไม่ทัน มีสองคนกับตุ้ย แล้วยังมาเจอแล็บวุ่นวายอีกต่างหาก กลุ่มอื่นได้ทำอันง่าย ๆ มีกลุ่มที่มีวาสนาต่อกันเนี่ยแหละที่ต้องทำอันนี้ ยาก ๆ ยังไงไม่รู้เป็นงง ๆ ควิซก็ตอบไม่หมดอีก กรรมจริง ๆ อันที่เก็ง ๆ ไว้อาจารย์ทำไมไม่ออกหว่า อย่างใช่แร่งเบอร์ 180 อะไรงี้ หรือ water number คืออะไรแบบนี้ทำไมไม่ออก เฮ้อ ตอบได้แต่ข้อสองคงจะได้สามเต็มห้า คนอื่นเค้าได้สี่ได้ห้ากันเกือบหมด เซ็งจริง ๆ ซ้อมเชียร์วันนี้เป็นเดา ๆ สตาฟแต่ละคนจักกะเป็นอะไร พูดกันติด ๆ ขัด ๆ ดีนะไม่ได้พูดด้วย เหอ ๆ 6月6日 เหงาจังวันนี้ ไม่สบาย ไม่ได้ไปเรียน ปวดหัวตัวร้อนเป็นหวัดด้วย ตอนเที่ยงโอ๊คซื้อกล้วยดิบมาให้กิน ตอนนี้พี่จีน ตุ้ย ฉอเม้ง มาเยี่ยม กะว่าอีกสักหน่อยจะอาบน้ำออกไปดูน้องซ้อมเชียร์สักหน่อย ตอนนี้ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ 6月5日 วันนี้เหนื่อยมากเลยกิจกรรมที่ทำในวันนี้เหนื่อยมากเลยทั้งพี่ทั้งน้อง มีแต่คนอารมณ์ขึ้น เพราะรักรุ่นน้องก็เลยต้องทำอย่างนี้ อะไรที่ไม่ถูกไม่ดีที่น้องทำให้เห็นก็พยายามจะบอกจะเตือน วันนี้หยกไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่เพราะไม่ค่อยสบาย ท้องเสีย คลื่นไส้ ลมดันจะอาเจียน ปวดหลังมาก ๆ ยืนตลอดเลย การเป็นสตาฟวินัยเนี่ยมันเหนื่อยขนาดนี้เลยหรือ แต่ไม่เป็นไร แค่นี้ไม่ถึงตายหรอก เพื่อน้อง ๆ ทำได้อยู่แล้ว ไม่เหนื่อยเท่าไหร่หรอก 6月2日 กิจกรรมที่ทำในวันนี้2 มิถุนายน 49
เฮ้อ! เหนื่อยจริง ๆ ขี่รถหาหอใหม่อยู่หลังจากที่โดนไล่จากพิมาน ก็เลยไปลงที่ Bridget place กังสดาล สรุปว่าอยู่กับพี่จีนห้อง 205 แล้วแบ็คกับโอ๊คก็อยุ่ห้อง 207 ข้าง ๆ กัน เอ่อก็นะ ไม่ได้ไป Hello Freshy เลย ไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยไปก็ได้ ว่าจะไปซื้อกางเกงสักสองตัว เอาเอว 30 จะได้ใส่โหลด ๆ เหมือนคนอื่น ๆ เค้า ตอนนี้ก็กำลังประชุมสตาฟวินัยกันอยู่ในสโม เดี๋ยวหกโมงครึ่งก็จะออกไปใส่น้องแล้ว แฮะ ๆ ไม่มีอะไรแล้ว ไม่รู้จะพิมพ์อะไร 5月19日 ทักทายก็ไม่มีอะไรหรอก พอดีทำเล่น ๆ อ่ะ ไม่ได้มีสาระอะไรเท่าไหร่หรอก ก็อาจจะได้มาระบายอารมณ์บางอย่างไว้ในที่นี้ ใครผ่านมาอ่านเจอก็อย่าเอาไปบอกคนอื่นล่ะ เดี๋ยวเค้าจะรู้กันหมดว่าหยกเป็นคนยังไงนะ |
|
|
